Borki

Borki powstały w ramach osadnictwa szkatułowego po 1700 roku na prawie chełmińskim.

Osadnictwo szkatułowe – rodzaj osadnictwa w Prusach Książęcych, zapoczątkowany przez Fryderyka Wilhelma (1640-1688), powstały po załamaniu akcji kolonizacyjnej, realizowanej przez księcia Albrechta na początku XVII wieku. Nazwa „osadnictwo szkatułowe” wywodzi się stąd, iż fundusze na ich założenie jak i uzyskiwane dochody z tych kolonizacji wpływały wprost do szkatuły książęcej (pozostają poza kontrola stanów). Umożliwiało to władcy pruskiemu uniezależnienie większych możliwości finansowych, m.in. do wystawienia silnej armii. Karczowanie lasów, w celu pozyskania drewna, przeznaczonego na sprzedaż lub na przeróbkę w potażarni, smolarni, dziegciarni, i hamerni, prowadziło do silnej eksploatacja terenów leśnych. Na zrębach odnawiał się las o niskiej jakości.
Znacznie łatwiejsze było zasiedlenie tych terenów i zakładanie pół uprawnych. Kasę państwową mógł w tym przypadku zasilać czynsz z nowo lokowanych wsi.
Na przełomie XVII i XVIII wieku na obrzeżach Puszczy Boreckiej powstało 11 osad szkatułowych.

Borki

 

Szkoła jednoklasowa powstała tu w 1743 roku. Uczęszczało do niej w 1935 roku 55 dzieci. Ajencja pocztowa znajdowała się na miejscu, a siedziba urzędu stanu cywilnego i najbliższej parafii - w Cichach. Wieś liczyła W 1939 roku 319 mieszkańców i nosiła polską nazwę, zniekształconą przy pomocy niemieckiej końcówki, Borken.

Borki

Borki

Borki